The incredible hulk

Ik liep weer in de fuik. Ik las een artikel en een seconde of twee dacht ik dat de mening van een ander heilzaam zou kunnen zijn voor het fermentatieproces richting een eigen mening dat zich ergens in mijn hersenpan afspeelt.

Zulke cardinale fouten: je behoort ze niet vaker dan eenmaal te maken, maar ik maak ze soms meerdere malen. Op een dag. Niet alleen het seksistische, kinderachtige geleuter van de Geen Stijl reaguurders, ook het oeverloze geëmer en het op honderdmiljoen slakken zout leggen van de respectabele linkse medemens die dwangmatig reageert op alle brave Volkskrantstukjes, kan mij zo over mijn theewater krijgen dat het een mirakel mag heten dat ik relatief ongeschonden (lees: zonder akelige stressgerelateerde aandoeningen zoals maagzuur, hartproblemen of temperamentsissues) op deze doorgezakte Klippan zit.

Ik ben er nog en ik leef ook nog, maar het zou echt beter voor de hele wereld, en vooral mezelf, zijn als ik ophield met het lezen van het voorvocht en de nageboortes van alle idioten op internet. Soms kan ik mij net op tijd lostrekken uit de eindeloze stroom drek van anderen, nog voor ik al mijn nagels heb opgevreten en het stoom uit mijn oren komt, zeg maar. Een andere keer ben ik helaas te laat met iets dat ik maar toegepaste intelligentie noem en voltrekt zich in mij een soortgelijk proces als de incredible hulk doormaakt als hij van man naar groen beest gaat.
Totale anarchie.
Ogen gaan eerst trillen en dreigen uit te puilen, tanden malen alsof ik vier kilo speed mijn neus in heb gejaagd. Een testosterongranaat ontploft ergens in mijn lichaam en ik verander in een verschrikkelijk monster.

Ik mag geen comments meer lezen. Ik mag geen comments meer lezen. Ik mag geen comments meer lezen.

Niet op Geen Stijl, niet op de Volkskrant en ook niet op de op het oog onschuldige pagina’s als Libelle of Linda, want hoewel ze in eerste instantie (en tweede en derde) totaal irrelevant lijken, zijn het sluipmoordenaars. Ongefundeerde verbale diarree over diëten en gezonde voeding brengt het slechtste in mij naar boven. Lees ik zoiets dan is er een verhoogd risico op blijvend hersenletsel. Wat ik ook doe, ik moet ver van de vrouwenbladen blijven, en vooral dus van die gedeeltes op vrouwenpagina’s waar vrouwen samen (maar meestal keihard tegen andere vrouwen) hun plasje mogen doen. Vooral op deze plaatsen komt de Yeti in mij naar boven.

Morgen onderneem ik een nieuwe poging tot een gezond en evenwichtig leven. Morgen onderneem ik een nieuwe poging tot een gezond en evenwichtig leven. Morgen onderneem ik een nieuwe poging tot een gezond en evenwichtig leven.