Meisjes die vrouwen zijn (vrouwen die meisjes zijn)

Een vriendin noemde me ooit ‘meisje‘ op Twitter. Een warme gloed gleed door de telefoon mijn vingers in, zoveel genegenheid lag er in dat woord. Ik werd er kiezel van. Een paar minuten later reageerde een oudere vrouw, duidelijk geen meisje, op het woordgebruik van mijn vriendin. Volgens haar kon het niet, een vrouw van rond de 40 die een andere vrouw van rond de 40 ‘meisje’ noemde en dat de ontvanger dan in plaats van beledigd te zijn met hartjes of dankbaarheid reageerde. ‘Jullie ondermijnen het werk van de feministen die al die jaren hebben gestreden om als gelijke behandeld te worden. Jullie zouden er fier op moeten zijn vrouw te zijn in plaats van jezelf ‘meisje’ te noemen, een woord dat aangeeft dat je niet volwassen, sterk en gelijk bent aan een man.’

Wij keken elkaar virtueel in de ogen en barstten in lachen uit. Mijn vriendin vroeg voor de zekerheid of ik het echt niet erg had gevonden, ze wist heus wel dat ik al lang geen meisje meer was. Ik kon haar verzekeren dat ik het juist fijn had gevonden, het heeft iets intiems, zo’n verkleinwoordje, net zoals het een mate van nabijheid uitstraalt als een man zijn object van affectie liefkozend ‘meisje’ noemt. Ik hou ervan, niet altijd en van iedereen, en dat zei ik ook tegen de oudere dame op Twitter, maar zij wees alles wat ik zei af. Meisjes waren kinderen, wij waren vrouwen. Geen verkleinwoorden, geen woorden die onze gelijkheid op het spel konden zetten. We deden er maar het zwijgen toe, daar op Twitter.

Maar ik ben natuurlijk gewoon een meisje, wat de vrouw op Twitter ook zei. Ik ga nauwelijks naar de kapper, ik slaap met sokken in bed als ik koude voeten heb, ik stamp in plassen, ik praat te hard, ik huppel, ik vloek, ik maak ongepaste opmerkingen, ik hou niet van lippenstift, ik lach om foute moppen en ik denk dat ik in de anale fase ben blijven steken want als mijn kinderen ‘piemel piemel piemel’ roepen of iets hardop zeggen over een kakkende hond en hoe ze zijn kont kunnen zien moet ik meestal lachen in plaats van dat ik het ongepast vind. Ik word dan wel grijs en mijn borsten gaan hangen, van binnen ben en blijf ik bljkbaar een meisje, een oud meisje, dat dan weer wel.
Sorry feministen. Sorry gelijkheid.