Greta

Het klimaatmeisje kan CO2 zien, lees je ergens op het internet. Je stopt met lezen en leest het nog een keer. Het staat er echt: Greta Thunberg is in staat CO2 in de lucht te zien. Je bent te lui om even de context te googlen alhoewel je weet dat smeuïge headlines doorgaans helemaal niet de zuivere waarheid weergeven. Bovendien las je het elders op het internet ook dus moet er wel iets van kloppen. Nu lees je dat de moeder van Greta, een boezemige blondine van de derde helft die iets met acteren of opera of zoiets deed of doet en je vaag doet denken aan die blonde stoot met de letter A van de band ABBA, die leuke, niet die saaie fletse brunette met die hangtietjes, een boek ‘samen met haar gezin’ heeft geschreven en ben je helemaal overtuigd dat het geen zuivere koffie is wat er door deze klimaatgefetisjeerde Zweden wordt geschonken.
Niets wat er uit die Scandinavische mok komt is nog oke, je hoeft de naam Greta maar te horen of het schuim staat alweer in je mondhoeken.

Je leest dus dat ze gas kan zien en vraagt je even gekscherend af of ze een thermische gopro in haar hersenpan heeft laten solderen maar weet nu genoeg. Ze heeft Asperger en dat zegt alles. Je neemt niet even de moeite je te informeren over Asperger. Waarom zou je, je weet alles al, of eigenlijk weet je genoeg. Je kunt ook te veel weten, immers. Je hebt je conclusies getrokken; gas zien, het einde der tijden zien en laten we die del van een moeder niet vergeten, om over dat watje van een vader van Greta maar te zwijgen. Jij hebt het allang uitgevogeld en een grote jongen (m/v/x) die je nog van je standpunt kan halen. Greta is een charlatan – niets kan je nog overtuigen van het tegendeel.

Je laat je niet gek maken. Jij weet immers dingen.