Schrijven en kinderen

Of schrijven en kinderen hebben (en dus ook opvoeden, hè, niet even maken en dan lafjes via de zijdeur de kuierlatten nemen omdat je een schrijver bent en die heeft aanbidding en rust nodig en iemand die zijn zakdoeken vouwt) samengaan?

Ik vind onderstaand stuk slecht en gemakzuchtig, zeg maar van het niveau blog waarvoor werd betaald, maar dat zal wel door het slaapgebrek en de afgekolfde, in zijn ogen gespatte melk komen. Maar even los van wat ik van de kwaliteit vind, moet ik zeggen dat de combinatie schrijven-kinderen voor mij soms ook ingewikkeld is, iets waar ook ik met enige (grote) regelmaat tegenaan loop.

Zit ik helemaal in een scène, met stinkende oksels en oegaboegahaar en veel te veel koffie in mijn maag als een manische idioot te typen, zegt mijn telefoon dat ik mijn kinderen moet ophalen van school.

Hoe vaak ik niet met die oksels en dat haar op de fiets richting binnenstad heb gezeten en dan op veilige afstand van de andere ouders op het plein verder ging met schrijven in mijn hoofd. En dat soms iemand het aandurfde deze vrouwelijke unabomber te benaderen en dat ik dan heel rare dingen zei of alleen maar met opengesperde ogen de persoon die mij had benaderd aankeek. Of een sprongetje van schrik maakte; waargebeurd.

Ik ben altijd blij dat ik een kwartier moet fietsen, hoop dan dat het genoeg is om de knop om te zetten, maar dat lukt dus niet altijd.

Of dat schrijven en kolven, nog veel langer geleden. En dan die flesjes naar de crèche brengen en gauw weer een uurtje schrijven. Of tijdens de middagslaapjes, alhoewel ik zelf stiekem ook vaak in slaap viel, soms met een baby nog naast me en een tiet uit de borstvoedingsbh. Zo moe was ik vaak in die tijd.

Ik heb kinderloze vrienden die ook schrijven en een enkele keer word ik bevangen door jaloezie. Zo leven, elke dag in je opgewassen lijf achter je laptop, soms dagen aaneen zonder met iemand te praten. Geen eten hoeven koken, gewoon een broodje bapao in de magnetron en een zak wokkels binnen handbereik. Wat lijkt me dat een walhalla.

Ja. Kinderen en schrijven zijn niet (altijd) makkelijk te combineren. Maar ik ben zowel schrijver als moeder en niet van zins met een van beide te stoppen dus ik doe het er maar mee.

https://www.volkskrant.nl/de-gids/kunst-en-kinderen