Tantra

Het ging weken goed; rode vlaggen mijden voor een beetje rust in kop en hart. Het #metoo circus had me uitgeput en zwarte piet stond weer vol ongeduld te trappelen voor de deur. Ik zou hem dit jaar niet binnenlaten, die kutpiet. Vorig jaar had ik me plechtig voorgenomen om de discussie, waarin weinig meer gediscussieerd werd en vooral veel gescholden en met modder en erger gegooid zoals bij bijna elk onderwerp in dit land, om gierend gek van te worden, maar dat is een ander verhaal, nou ja, om die oeverloze discussie voor eens en altijd met een twee-vingerig kruisje en desnoods een paar tenen knoflook ver van me te houden. Goddank ontdekte ik eindelijk de muteknop op social media, zo’n vijftig jaar na de ontwikkeling ervan maar een kniesoor die daarop let, dus het moest helemaal goedkomen. En ja, ik vind dat zwarte piet weg mag. Ik heb er zelf geen last van, maar dat betekent niet dat hij moet blijven. Ik ben namelijk niet het centrum van het universum, als er mensen structureel onder lijden is het tijd afscheid te nemen. En meer zeg ik er niet over.

Ik leefde dus in de relatieve luwte van al het opgefokte getier, ontweek met een sprongetje de nieuwste fad du jour en deed kunstig mijn hand voor mijn ogen als per ongeluk iets dat mijn bloed kon laten koken vanuit de periferie naar me lonkte. Hoe minder je uit het ‘nieuwspotje’ snoept, hoe eenvoudiger het wordt nepnieuws en non-nieuws te onderscheiden. En te mijden.

Tot ik net las over een hele trits tantramasseurs, van het testosteronale soort, die de grenzen tussen massage en je lusten op een cliënt botvieren en ervoor betaald krijgen niet helemaal scherp hadden. Deze holebeesten, deze steenpuisten van het menselijke ras, gaven vrouwen, die vaak aan tantramassage schijnen te beginnen nadat ze seksueel misbruikt zijn en door middel van deze vorm van massage weer ‘in contact met hun lichaam’ willen komen, vooraf de garantie geen ongewenste grenzen over te gaan. Dan lig je naakt op zo’n tafel en staat zo’n stuk afval zich voor je neus af te trekken. Dan word je gemasseerd en voel je ineens een vinger in je doos of oeps, een pik in je kont, want ja, dat schijnt te zijn gebeurd. Dan heb je het woordje ‘garantie’ niet helemaal begrepen, of je verwarde het met ‘penetratie’, kortom dan ben je echt uitschot van het ergste soort. Hoe rijm je dat, meneer de tantramasseur, een vrouw met een trauma die bij je komt om in de veiligheid van jouw praktijk haar lichaam weer te leren voelen door middel van massage, wat dat precies inhoudt weet ik overigens niet, met jouw stuk vlees in haar lijf? Ik kan me niet voorstellen dat het ook maar iets bijdraagt aan het verwerken van oud zeer. Mijn vermoeden is, en verbeter me maar als ik het verkeerd heb, dat er wel een nieuw traumaatje bijkomt op deze manier. Maar ach, de dames zijn toch al beschadigd. Een piemel meer of minder zal daar niet zoveel aan veranderen, dacht je misschien. Of misschien dacht je alleen met je vleesstaaf.

Het grote probleem is dat op dit soort beroepen totaal geen toezicht is. Iedere gek kan tantramasseur worden, of haarworteltherapeut of aambeifluisteraar. En dat klinkt misschien leuk voor de mensen die niet weten wat ze met hun leven moeten, maar verder is het gewoon een slechte zaak. Het gebrek aan toezicht heeft geleid tot een wildgroei van vage beroepen en enge charlatans die allemaal klaarblijkelijk hun eigen interpretatie van het vak hebben. Zo kunnen volksstammen idioten hun goddelijke gang gaan zonder dat iemand ze stopt. Veel alternatieve therapeuten kunnen zich niet laten registeren in het BIG-register omdat hun opleiding niet door de overheid erkend wordt, zoals dat wel het geval is bij bijvoorbeeld fysiotherapeuten en artsen. Hierdoor is helaas de deskundigheid van zo”n beroepsbeoefenaar niet gelijk duidelijk. Toch zijn er zat particuliere beroepsopleidingen in het alternatieve circuit en kan een beoefenaar met een diploma van zo’n opleiding zich bij een eigen beroepsvereniging laten registreren die vervolgens zelf kwaliteitseisen bepaalt en een klachtenregeling heeft. Het wordt hoog tijd dat er voor ‘beroepen’ waar geen opleiding voor gevolgd hoeft te worden ook dergelijk toezicht op kwaliteit is. Dat er regels komen waar een tantramasseur of alles-is-liefdetherapeut zich aan moet houden, dat er een ‘ergens’ is waar mensen met hun klachten heen kunnen. Dat er, om kort te gaan, ook voor deze mensen een vereniging komt waar ze zich bij aan moet sluiten en die je een beroepsverbod kan opleggen als jij de grenzen van hetgeen je als broodwinning hebt wel heel erg hebt opgerekt.

Als je zo graag met je pielemuis werkt en er voor betaald wilt krijgen kun je beter een ander beroep kiezen, me dunkt.